ทำไมเธอถึงไม่ให้โอกาสฉันบ้าง
ใจร้ายมาก
ไม่มีแล้วอนาคต
สิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ก็แค่ความทรงจำในอดีต
กับปัจจุบันที่เงียบเหงาและแสนจะอึดอัด
ข้อความที่สื่อสารออกมาเพียงแค่การสะบัดปลายนิ้วบนแป้นพิมพ์คงไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้และฝั่งของความเข้าใจมักอยู่ไกลจากฝั่งของอารมณ์จนเกินไปเสมอ
แต่ตอนนี้ ฉันไม่อยากจะเข้าใจแล้วละ ไม่ต้องเข้าใจ เพราะยิ่งคิดก็คงมีหลายๆปัจจัย คิดมากไปก็กลายเป็นคิดไปเอง ปรุงแต่อยุ่อย่างนั้น จิตตกกันพอดี
If you choose to walk way, then go on.
I can’t stop you, can I?
Though, I’d like you to stay.
Remember we had this conversation once.
That I wouldn’t even pry.
Then you gave me the same old sarcastic smile.
Now that I’m thinking about it.
What a fool to think you were the one!
Advertisement